Blog

Het is inmiddels bijna niet meer weg te denken uit het dagelijks leven, het Covid19 virus. Wat kan je leven snel veranderen!

Alhoewel, sommige dingen zijn bijna niet veranderd en andere juist dramatisch anders! Hoe is dat op Aruba gegaan de afgelopen 8 weken?

Vrijdag 13 maart is de dag dat het op Aruba ook allemaal begon, ongelooflijk dat dat alweer bijna 2 maanden geleden is!
Vanaf 21 maart kregen we een avondklok erbij, 24 maart moest ook alle horeca sluiten en dus mocht je vanaf 9 uur ‘s avonds tot 6 uur ‘s ochtends niet op straat zijn, wat een onwerkelijkheid.

Het aantal positieve gevallen bleef snel stijgen en 29 maart ging de Shelter in Place in, winkels waren bijna allemaal dicht inmiddels ook. Vrijwel alle bedrijven dicht, sportscholen niet meer open, hotels gesloten, een samenscholingsverbod voor meer dan 3 personen. Nu mochten we alleen nog de straat op voor essentiële zaken als boodschappen, bezoek aan arts en apotheek en gelukkig ook: sporten! Wandelen, hardlopen en ook zwemmen in zee mocht wel, fijn!

Inmiddels zitten we 6 weken in de nieuwe Shelter situatie en het gaat heel erg de goeie kant op op het eiland qua virus, als ook op buureilanden Curaçao en Bonaire gelukkig!

Er zijn in totaal 101 mensen positief getest op Covid 19, hiervan zijn er inmiddels ook weer 89 genezen verklaard. Helaas zijn er 3 mensen overleden als gevolg van het virus op Aruba. Er liggen nog 2 mensen in het ziekenhuis, waarvan 1 op de intensive care afdeling.

Dus, nog 9 actieve zieken, ik ben superblij dat het zo enorm de goede kant op gaat, misschien betekent dat dat we binnenkort ook weer socialer mogen worden allemaal!

Want daar ben ik wel achter, dat is het grootste gemis, niet spontaan je vrienden kunnen zien! Aruba is voor ons het eiland van niet meer een 3 maanden van te voren volgeplande sociale agenda, maar spontaan op strandjes en in kroegen en restaurants bekenden tegenkomen. Maar dat gebeurt dus al bijna 2 maanden niet, dat is echt wel vervelend!

Gelukkig mag sporten wel, dus er zijn veel mensen die op dit moment iedere dag de kans aangrijpen om even de deur uit te gaan, mooi bijverschijnsel van deze uitdagende situatie, meer mensen die meer bewegen!

Ik heb een paar vaste wandelmaatjes en wandel 3 a 4 keer per week minimaal een uur, soms wel 2,5 uur, vaak aan het begin of einde van de dag (vanwege de warmte). Het is heel fijn weer even iemand te spreken, in beweging te zijn en even niet thuis te zijn, even een andere omgeving.

De stranden bij de grote hotels zijn onwerkelijk leeg, de zee is ongelooflijk helder, ik laat het jullie zien!

Het is fantastisch het eiland te zien zonder toeristen, voor de natuur en de rust. Aan de andere kant is het vreselijk dat het eiland zonder toerisme is nu, want de hele economie gaat er aan onderdoor. Veel mensen zijn al werkeloos en hebben honger, er zijn gelukkig al veel topinitiatieven gestart om hulp te bieden, Aruba slaat de handen ineen!

Inmiddels is onze avondklok zowel ‘s ochtends als ‘s avonds met een uurtje ingekort ( nu van 10PM tot 5AM ), mogen er stukje bij beetje weer wat winkels open en krijgen we binnenkort hopelijk weer wat meer vrijheid. Wat zou ik graag weer met vrienden bijkletsen op het strand met de koelbox erbij, hopelijk kan dat binnen een paar weken weer!

Aruba’s doel is op 15 juni de interne economie weer volledig draaiende te hebben, hopelijk hebben we dan ook geen besmettingen meer, daar gaan we voor! Aruba en de wereld hebben een reset gehad, ik ben heel benieuwd hoe het verder gaat!

Lieve allemaal,

wat waren het 4 mooie weken in Europa! We hebben zo vreselijk veel mensen gezien en zo veel bijgekletst, ik ben er schor van 😉
Dank je wel aan iedereen die het mede mogelijk gemaakt heeft, de overnachtingsplekken waren super, het gezelschap zeer aangenaam en het eten heerlijk!

Het waren ook wel heel intense weken, wat het erg vermoeiend maakte, maar ik had het niet willen missen. Een beginnersfout volgens andere eiland-bewoners 😉 Weer wat geleerd!

Maar wat heb ik ook genoten om iedereen weer eens live te zien, te kunnen knuffelen en uitgebreid te spreken. Ook al heb je veel contact via internet of telefoon, toch is dit beter.

Ik ga even door met mijn reisverslagje waar ik afgelopen keer gebleven was. Woensdag toen we in Hillegom verbleven en het vorige blog online kwam, zijn we ’s middags naar Haarlem gegaan.

Wat blijft het een heerlijke stad! Rogier is hier in de omgeving opgegroeid en kent de stad goed. Samen hebben we lekker door de straten geslenterd en genoten van de mooie huizen en kerken.

Lekker gegeten bij Rogier’s oude stamkroeg Bruxelles (een daghap pasta met kip en gorgonzolasaus, hmmm!) en nog een biertje gedaan in de Jopenkerk natuurlijk, die hebben altijd zulke lekkere nieuwe brouwsels!

Donderdag was het de beurt aan Amsterdam, waar we met Marie Claire hebben geshopt voor ons 70s weekend en lekker een terrasje gedaan, want het zonnetje scheen volop!

 Eind van de middag met Helmer en Petra af kunnen spreken voor een reünie op de Nieuwmarkt en lekker bijgekletst. Daarna natuurlijk nog langs café van Beeren waar gelukkig een bekende achter de bar stond, het was goed je weer te zien Aysgül!

Vrijdag nog even lekker gebruncht met mijn schoonouders, toen schoonpaps bij Schiphol afgeleverd. Coen ging terug naar Spanje, maar super dat hij er (mede) voor ons was in Nederland, en wij gingen door naar België.

 Na een vreselijke rit (we zijn het ook niet meer gewend natuurlijk 😉 ) van ruim vier en een half uur kwamen we aan in Leuven, waar ons weer een warm welkom wachtte!

2 nachten waren we te gast bij Liesbeth en Luk, 2 avonden Leuven onveilig gemaakt. Heel lekker vis gegeten en met de hele bende bijgekletst op zaterdagavond in café Libertad, dat was een mooi feestje mannekes!

Na Vlaanderen een rit via Nederland Duitsland in en zondag eind van de middag aangekomen bij de familie Wefers in Solingen. Heerlijk verse pompoensoep gegeten en ook weer enorm bijgepraat en lekker geslapen in de logeerkelder, het was goed jullie weer te zien 😊

We werden maandagochtend wakker in Solingen en na een laatste ontbijt daar gingen we op naar Brühl bij Keulen, voor een dagje Phantasialand! Ook de rollercoasters mochten niet ontbreken tijdens deze vakantie, want dat missen we wel een beetje op Aruba hoor, geen achtbaan te vinden hier.

Superdag gehad met Jeroen en Jeannette, alle nieuwe attracties (en ook oude natuurlijk) bezocht, de enorm snelle Taron achtbaan, de Maus au Chocolat en ook lekker een Currywurst voor de lunch natuurlijk, dat mocht niet ontbreken.

’s Avonds terug naar Nederland en gezellig aangeschoven op de bank in Utrecht bij onze vriend Sicko. Dinsdag had ik een supergezellige lunchdate op het Neude met mijn goeie vriendin Sandra, die was komen treinen vanuit Zeeland. Heerlijk om na bijna 15 maanden ook haar weer te knuffelen en live te zien!

Dinsdagavond een ouderwetse date met ex-collega en vriend Rogier gehad in de stad. Heerlijk bij kafé België bijgekletst en gesnackt met een paar mooie biertjes erbij, heb me enorm vermaakt!

Woensdag was het weer tijd te vertrekken uit Utrecht en pakten we onze bus weer richting Ede. Daar konden we weer heel fijn terecht bij de gloednieuwe B&B-kamer van Peter en Anneloes, zo leuk!

Die avond voor het laatst deze vakantie naar het Museumplein in Ede geweest, nog 1 avondje naar de Substitute. Michiel kwam langs en ook Dick, toevallig ook Pim en Marjolein en Pieter gezien, altijd leuk al die bekenden en nog 1x daar aan de bar zitten.

Donderdag overdag heel veel omgepakt in de hal, alles is weer bijna klaar voor vertrek. Nog een laatste wasje gedraaid zodat bijna alles weer schoon in de dozen en backpacks terug kan. Nog best een geregel, want onze laatste dagen zullen heel gezellig worden, maar ook heel vol!
Donderdagavond hebben we heerlijk met Peter en Anneloes en de kids op de bank doorgebracht, helemaal goed, lekker relaxed en heerlijk knus.

Vrijdag was inpakken en wegwezen, begin van de middag met z’n allen richting Overijssel, want het was tijd voor ons 70s-vrienden-weekendje!

8 stellen, al tijden bevriend en iedereen maakt hier tijd voor, het is altijd een genot om met z’n allen te zijn. Sommige van de mannen kennen elkaar sinds de kleuterschool, vrouwen en kinderen kwamen natuurlijk later, maar altijd is het goed gebleven.

Nu nog steeds veel contact en eenmaal per 1 á 2 jaar maken we allemaal de tijd om een heel weekend met z’n allen te zijn. Geen kinderen, geen werk, altijd met een leuk thema, verkleedfeest en alles in stijl!

Dit jaar dus jaren 70 thema, vrijwel allemaal geboren in de jaren 70 was dat geen probleem. We hadden hippies, discogangers, ABBA, Ziggy Stardust en zelfs een heuze punker. Er was een popquiz, jaren 70 hapjes (blokje kaas met een uitje, gevulde eitjes, augurkjes in boterhamworst, wie kent ze niet?) en natuurlijk een glaasje met sigaretjes op tafel.

De DJs draaiden vrijwel alleen maar muziek uit dit tijdperk, er is enorm gedanst, gelachen en gekletst. Het was heerlijk!

Zondagmiddag liep dit feest ten einde, zijn we terug naar Ede gereden met de bus, z’n laatste tochtje voorlopig. Spullen uitgeladen, bus gestald in de hal, samen met de laatste spullen en door pap en mam naar het station gebracht met de backpacks.

Naar schoonmoeders getreind, daar nog gezellig gegeten en een laatste nachtje in Nederland.

Maandagochtend om 10 uur hebben we de trein vanuit Nieuw Vennep naar Schiphol gepakt en was het zover: Bagage afleveren, ellenlange rijen voor handbagage controle en douane, nog even snel een kopje thee gepakt en wachten tot we konden boarden.

Kleine oogjes van alle slaaptekort en al het afscheid nemen, dat viel echt weer zwaar! Maar aan de andere kant superblij om dit meegemaakt te hebben en weer terug te gaan naar the Happy Island.

Via Punta Cana aangekomen op Reina Beatrix airport nog even een lastige 5 minuten gehad om de immigratie beambte er van te overtuigen dat we echt naar binnen moesten, maar het is gelukt!

En heerlijk om dan in de aankomsthal opgewacht worden door Dyon en Milou, die ons kwamen ophalen en een lift naar huis gaven.

Superblij om weer in ons huisje te zijn, met de katten, die hadden we echt wel gemist! Nu alles hier weer op orde aan het maken, genieten van de zon en al onze lieve vriendjes hier weer zien!

Tot volgende week allemaal, liefs vanuit Aruba, ayo!

Lieve allemaal,

vandaag weer tijd voor een persoonlijk stukje. Ik kreeg er vorige keer zulke leuke reacties op! En wat kan ik dan vertellen….

Vorige keer heb ik uitgelegd hoe we er op zijn gekomen weg te gaan en hoe we het hebben gedaan.
Nu dan iets over hoe het leven hier is en hoe mijn/onze dagen een beetje er uit zien!

Allereerst even dit, geen enkele dag is hier hetzelfde en ik vind het heerlijk. Ik had niet verwacht het zo fijn te hebben. Mijn hoop was wel dat ik na het loslaten van alle zekerheid in Nederland het vrijere leven fijn zou vinden, maar het is echt superlekker!

Deze week doe ik ook weer zoveel verschillende dingen, leuk! Iedere dag zit er wel health coaching in trouwens, dat is het enige vaste gegeven. En dat vind ik nog steeds super om te doen gelukkig, dus dat is niet erg. Soms ben ik er een uur of 2 mee bezig, andere dagen meer.

Maandag heb ik hier thuis op Jaburibari de was weggewerkt en de boodschappen voor deze week gedaan (niet mijn favoriet, dus probeer ik bij 1 sessie per week te houden 😉 ).

Ook heb ik een nieuwe klant gemaakt, en bestaande klanten gecoacht en feedback gegeven over hun voedingspatroon en me supertrots gevoeld over hun resultaten! Ik heb een aantal nieuwe mensen gesproken via facebook, heel leuk om zo nieuwe contacten op te doen en wie weet wat er uit voortkomt…

Daarna heb ik maandagmiddag ons avondeten al voorbereid omdat we ook nog even in het zwembad wilden plonzen (en daarna is de kooklust meestal weg, goed om te weten 😊).  

’s Avonds was vrij dus hebben we lekker met de katten gespeeld en nog een serie gekeken op bed voor we gingen slapen.

Dinsdag ben ik gaan helpen met de voorbereidingen voor het Casibari Jazz Festival van 20 en 21 september dit jaar.

De eerste ochtend daar op kantoor zit er weer op en het wordt een kleinere, maar ook mooie editie dit jaar. Vorig jaar heb ik er ook 2 maanden mogen helpen, erg leuk om te doen.

’s Middags langs de wasserette om een berg was op te halen voor een huis wat we in beheer hebben voor een vriend.

Hij heeft dit huis voor de vakantieverhuur ingericht maar woont zelf niet op het eiland, dus dat doen wij voor hem. Een mooi huis in Santa Cruz met een lekker zwembad erbij (en een leuke extra inkomentje en weer meer hospitality ervaring natuurlijk).

Toen onze tickets naar Nederland geregeld voor de vakantie in oktober, de uitverkoop bij TUI was begonnen! 😊

Daarna met de coachingsklanten aan de slag gegaan, dit blog gaan schrijven en het promo materiaal in elkaar geknutseld, dus een middagje/avondje achter de computer.

Daar kwam trouwens nog iets moois tussendoor, een videomeeting over het Healthy Festival wat 28 en 29 september 2019 bij de Kookerij 2.0 gaat plaatsvinden in Noordwijkerhout! Stay tuned, het wordt leuk!

• 

• 

Woensdag is deze week cruiseschipdag. Er liggen 2 grote boten in de haven van Oranjestad en dat betekent massa’s toeristen die op eilandtour gaan.

Het merendeel van die tours komt langs de Casibari rotsformatie en dus ook een drankje doen bij Casibari Café, erg leuk maar ook druk!

Op dat soort dagen mag ik daar achter de bar een handje helpen, heel gezellig om te doen, maar wel ren- en vliegwerk 😊

Woensdagmiddag ga ik denk ik de was naar het huis in Santa Cruz brengen en opruimen daar. Komende week moet dat hele huis van top tot teen schoon voor de volgende gasten. En daarna weer aan de Healthy Lifestyle klanten, eens horen hoe het met de dames en heren is.

’s Avonds zijn we denk ik lekker thuis, ik wil lasagna gaan maken en daarna lekker relaxed in de hangmat een boekje lezen of verder aan mijn zelfontwikkeling (kan ook boek lezen zijn, of video kijken, verder met opleiding, van alles).

Maar het kan ook zomaar anders lopen, je weet het hier nooit. Zo lekker om geen verplichtingen te hebben, dan kan het nog alle kanten op.  

We krijgen gasten in het huis hier beneden, dus misschien zitten we ook wel daar, zou ook zomaar kunnen! Vanaf woensdagavond slapen ze hier met z’n zessen, voor het eerst dat we zo’n vol huis hebben.

Donderdagochtend wordt het weer Jazz Festivallen en ’s middags weer aan de eigen business thuis.  

In de loop van de middag hebben we onze gezellige team videocall met alle andere health coaches, waarin we bespreken wat we deze week gedaan/geleerd hebben en waar we al onze vragen en challenges kwijt kunnen, altijd leuk en leerzaam.

Daarna even lekker naar het strand, doen we te weinig, terwijl het zo dichtbij is….

Vrijdag wordt voor mij een in principe rustige dag denk ik, hoef niet de deur uit en ga lekker aan de slag met klanten (bestaande en nieuwe proberen te maken natuurlijk).

Nog wat was wegwerken, huisje verder aan kant maken en een lekker dagje thuis hebben. Helemaal geen plannen, maar de dag vliegt vast om, jullie horen het nog.

Deze week werk ik niet op vrijdagavond achter de bar, dus dan bestaat er wel een kansje dat we een happy hourtje gaan pakken ergens (dan zijn de drankjes hier een beetje betaalbaar in de kroeg 😉 ).

Zaterdag gaan we misschien een duikje maken, maar misschien ook gewoon rustig opstarten.

Rogier is namelijk maandag/dinsdag/woensdag nog druk geweest met werk aan het huis voordat de gasten kwamen. En donderdag/vrijdag aan het werk in de haven hier met afbouwen van een groot podium (fysiek zwaar werk) waar afgelopen weekend een concert op was, dus die zal wel moe genoeg zijn. We wachten het even af, want niets moet en alles mag!

Zaterdagmiddag gaat het hier los op de porch met voorbereidingen voor het feest van zaterdagavond. De eigenaar van het huis wordt 50 en in de woonkamer (overdekte porch zonder muren) houdt hij dan een feest, met catering en live band en alles.

Er zal dus nog wel wat gaan gebeuren die middag voor het feest ’s avonds van start kan!

Zondag hangt af van zaterdagavond, als het laat wordt, zullen we laat opstaan. Evengoed moet ik om 17 uur beginnen bij Casibari achter de bar. Voor die tijd dus alle coachingsbusiness gedaan hebben en eind van de middag begint ook de drukte bij de bar, want de band van zaterdagavond speelt zondag bij Casibari. We hebben een ticket sale event voor het Casibari Jazz Festival, dus dat wordt gezellig! En, geen straf, het is BBQ-dag zondag, dus lekker eten op de zaak 😊

En dat is deze week…. Ondertussen wordt er ook gewerkt aan een mooie kast voor in ons huisje, verfraaiing van ons tuintje en natuurlijk knuffelarij met de poessies!

Volgende week gaat weer anders zijn qua indeling, maar ook weer leuk. Er moet meer voorbereid aan het Jazz festival, het huis in Santa Cruz moet schoon en klaar voor de nieuwe huurders.

Ook komen er weer cruiseschepen langs en krijg ik er hopelijk 1 of meer coaches bij in ons supergezellige team!

Hebben jullie zo een beetje een indruk? Om het verhaal compleet te maken, meestal ontbijten we hier met yoghurt (en muesli).

Lunch tussen de middag vaak met een paar boterhammen of crackers en fruit, soms een gebakken of gekookt eitje erbij, lekker dat we daar ook tijd voor hebben.

’s Avonds verschilt het heel erg wat we eten. Vaak wel gezond, al zijn de producten hier anders en beperkter.
Maar wraps en rijst en pasta komen vaak langs, soms ook lekker en heel makkelijk een soepje.

Hier op het eiland hebben ze heel lekker eten bij de chinees ook! Anders dan in Nederland, veel minder zoet, maar redelijk betaalbaar en enorme porties, dus daar gaan we ook wel eens wat afhalen.

Deze week was het wraps met slimcado, kip en sla en zure room op maandag. Dinsdag de maaltijdsalade met bijna dezelfde ingrediënten, maar zonder de wrap. Woensdag stond de lasagna op het menu. Donderdag en vrijdag wordt het waarschijnlijk 1 dag bloemkool (uit de vriezer, je kunt hier veel betaalbare diepvriesgroente vinden!) en patatjes en een hamburger, en de andere dag burritos (dus weer wraps, maar dan uit de oven met gehakt erin en wat kaas erover).

Voeding is hier dus ook wel een beetje een dingetje, want het kan wel gezond, maar het is niet allemaal en betaalbaar in 1 winkel te krijgen. De ene supermarkt is beter in betaalbaar goed vlees, de chinees daar is weer beter in verse groente en fruit, die supermarkt daar is weer beter met de diepvriesgroente.

En dan de balans tussen alle baantjes hier en de vrije tijd, die is ook interessant. Grappig is dat we nu inkomens hebben vanuit 7 verschillende bronnen, terwijl we thuis niet eens bedacht hadden dat dat kon. En het is heerlijk! Niet afhankelijk van 1 baan, 1 werkgever, 1 bron.  Kunnen focussen is belangrijk!

• 

• 

We dachten te verhuizen met veel meer onzekerheid, maar zo voelt het niet.

Het voelt als vrijheid, ongedwongenheid, nooit verwacht en toch gekregen, zo veel geleerd dit jaar. Over onszelf, ons samen, wat we wel en niet willen in ons nieuwe leven, zo mooi.

Hebben jullie zo een indruk? Tot volgende week!
liefs, Annika.